Of: samen, maar ook een beetje alleen. Het is maar net hoe je het bekijkt. Vandaag een nieuwe blog over: collega’s! De verloskunde is daarin namelijk een tikkeltje bijzonder. Maar ach, waarin ook eigenlijk niet? Solange blogde al eerder over het leven van een waarneemster en hoe ze daardoor voor verschillende praktijken werkt. Veel praktijken betekent natuurlijk ook veel collega’s! Toch zie je die soms maar amper.

Door verloskundige Geke Beckerman

SOMS EEN BEETJE ALLEEN
Het is één van de dingen waar ik na mijn afstuderen tegen aan liep. Want hoewel ik hele gezellige collega’s heb, is de eerstelijns verloskunde soms best een beetje alleen. Op een normale dag draai ik alleen m’n spreekuur of rij ik alleen visites. Ook als je midden in de nacht je bed uit springt, doe je dat alleen. Natuurlijk heb je altijd je cliënten, begrijp me niet verkeerd, maar iemand om op vak-niveau mee te sparren/verhalen te delen, dat mis ik soms. Daarom kijk ik altijd uit naar onze twee-wekelijkse praktijkvergaderingen en zijn spreekuren op de hoofdlocatie met praktijkassistente altijd extra gezellig! 😍

MAAR NOOIT ECHT HELEMAAL
Om toch een beetje te kunnen sparren, rij ik in m’n dienst altijd even langs de praktijk voor een praatje en hang ik geregeld uuuuuren met m’n verloskunde-vriendinnen aan de telefoon. Want hoewel je alleen werkt, ben je nooit écht alleen. Ik kan laagdrempelig overleggen met collega’s en met vriendinnen hebben we de regel dat we elkaar altijd mogen bellen. Ook midden in de nacht! Soms is het gewoon fijn om even te sparren, of te kijken of een collega hetzelfde beleid gevoerd zou hebben.

BESCHUIT MET MUISJES
Af en toe zien we elkaar als collega’s op de werkvloer. Bijvoorbeeld als een bevalling de dienstwissel overlapt, of als je extra handen nodig hebt in een drukke dienst en je collega’s even bijspringen. Omdat het niet zo vaak voorkomt, zijn die momenten altijd even gezellig. In de drukke dienst in de eerste week van januari, waarbij er 5 (!!) Zuiver baby’s geboren werden in 12 uur, keerde de rust terug toen ik collega Annemarie had afgelost bij een gezin. Het gezonde jochie was net geboren en z’n mama maakte het goed. Hadden wij mooi even de tijd om bij te praten, mét beschuit met muisjes!

STUDENTEN BEGELEIDEN
Dat alleen werken viel me dus pas op na het afstuderen. Gek? Ja, misschien. Maar ook wel logisch, omdat je als student vaak nog naast je stagebegeleider zit. Een student begeleiden is dus een prima manier om niet meer alles alleen te doen! Zelf heb ik dat nog nooit gedaan, maar ik ga aankomend jaar wel de cursus volgen om dat te leren. Het lijkt me gezellig én heel leuk om je kennis en kunde over te dragen aan een enthousiaste bijna-verloskundige. Bovendien is dat voor ons natuurlijk nog maar kort geleden. Een mooie nieuwe uitdaging voor komend jaar!

Deze blog verscheen eerder op Life of a Midwife, de blog van verloskundigen Solange Candeias en Geke Beckerman.

Geke Beckerman

Geke Beckerman

Ik ben Geke, 23 jaar en in juli 2019 afgestudeerd als verloskundige. Na vier te gekke jaren in Rotterdam, werk ik sinds mijn afstuderen met veel plezier bij Zuiver Verloskundigen in Ede. Toekomstige ouders coachen en zorg verlenen in de leuke, maar soms ook spannende periode van zwangerschap en geboorte, geeft mij elke dag een flinke dosis positieve energie!

Leave a Reply